20 ژوئن 2024- طبق مجموعه ی جدیدی از مقالات که در ژورنال Lancet منتشر شده است، تغییر در آزمایش و مدیریت دیابت بارداری (GDM) به اوایل دوران بارداری (قبل از هفته ی چهاردهم)، می تواند از عوارض سلامتی مادر و نوزاد جلوگیری کند. نویسندگان این مجموعه، رویکرد کنونی مدیریتGDM  را به چالش کشیدند - که بر GDM دیررس (24 هفته به بالا) متمرکز است - و خواستار تلاش های تشخیصی و پیشگیرانه ی بهتر در کنار یک رویکرد شخصی و یکپارچه در کل دوره زندگی برای کسانی شدند که تجربه GDM را دارند یا در معرض خطر ابتلا به GDM هستند.

دیابت بارداری، که به عنوان دیابت حاملگی نیز شناخته می شود - نوعی دیابت است که در دوران بارداری مشاهده می شود و در آن سطح قند خون زن باردار بالاتر از حد متوسط ​​است، اما به اندازه ی دیابت نیست- دیابت حاملگی شایع ترین عارضه بارداری در سراسر جهان است که از هر هفت زن باردار یک نفر را مبتلا می کند(14٪).

با ادامه ی افزایش چاقی و سایر مشکلات متابولیک در سرتاسر جهان، زنان بیشتری در سنین باروری درجاتی از تنظیم غیرطبیعی قند خون یا انسولین را تجربه می‌کنند که منجر به خطرات بالاتر عوارض بارداری و همچنین مشکلات سلامتی دیگر مانند دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی عروقی در مراحل بعدی زندگی می‌شود.

پروفسور دیوید سیمونز از دانشگاه وسترن سیدنی استرالیا، یکی از نویسندگان این مجموعه، گفت: مجموعه جدید ما بر نیاز فوری به تغییر اساسی در نحوه تشخیص و مدیریت GDM نه تنها در دوران بارداری بلکه در طول زندگی مادران و نوزادانشان تاکید می کند.

او افزود: "کنترل دیابت بارداری به طور فزاینده ای پیچیده است، و یک رویکرد یکسان برای مدیریت آن در همه ی افراد وجود ندارد. در عوض، عوامل خطر منحصر به فرد و مشخصات متابولیک بیمار باید در نظر گرفته شود تا به هدایت آنها در دوران بارداری کمک کند و بعد از آن نیز از آنها حمایت کند تا بهترین نتایج سلامتی برای زنان و نوزادان در همه جا به دست آید."

دیابت بارداری و عوارض آن در حال افزایش است

با ادامه ی افزایش چاقی در سراسر جهان، همراه با اختلال در تحمل گلوکز و نرخ ابتلا به دیابت نوع 2در زنان در سنین باروری، شیوع دیابت بارداری نیز در کشورهای مختلف طی 20 سال گذشته دو تا سه برابر افزایش یافته است. نرخ شیوع GDM فعلی از بیش از 7٪ در آمریکای شمالی و منطقه کارائیب تا تقریباً 28٪ در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا متغیر است.

بین 30 تا 70 درصد از زنان مبتلا به GDM، گلوکز خون بالا (هایپرگلایسمی) را از اوایل بارداری(هفته 20 بارداری یا زودتر، که به عنوان اوایل GDM نیز شناخته می شود) تجربه می کنند. این زنان در مقایسه با زنانی که GDM آنها تا اواخر بارداری (هفته های 24 تا 28) وجود ندارد، پیامدهای بارداری بدتری دارند.

حتی در اواخر بارداری، در مطالعاتی که GDM به اندازه کافی مدیریت نشده است (به عنوان مثال، در مواردی که انسولین مورد نیاز بود اما استفاده نمی شد)، GDM  با افزایش خطرات زایمان سزارین (16٪)، زایمان زودرس (51٪) و نوزادان بزرگ برای سن بارداری همراه بود(57%). سایر مطالعات در مورد زنان مبتلا به دیابت بارداریکه نیاز به انسولین درمانی داشتند، نشان داده اند که این وضعیت با افزایش بیش از دو برابری خطر پذیرش در بخش مراقبت های ویژه نوزادان مرتبط است.

زنانی که مبتلا به GDM تشخیص داده شده اند، در مقایسه با زنانی که GDM را تجربه نکرده اند، 10 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا بهT2D در مراحل بعدی زندگی هستند. همچنین احتمال ابتلا به فشار خون بالا، دیس لیپیدمی (سطوح بالای چربی خون)، چاقی و کبد چرب در آنها بیشتر است و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی در طول زندگی، دو برابر بیشتر است.

زنان مبتلا به GDM همچنین خطرات قابل توجهی از شرایط سلامت روان، از جمله استرس، افسردگی، و اضطراب، همراه با انگ و احساس گناه و شرم مرتبط با GDM را در دوران بارداری تجربه می کنند. فراتر از تأثیرات دیابت بارداری، این احساس گناه و شرم می تواند منجر به پیامدهای نامطلوب دیگری شود، اگر بیماران به دلیل آن از آزمایش سطح گلوکز یا مصرف انسولین، اجتناب کنند.

مطالعات اخیر نشان داده است که تشخیص GDM ممکن است با افزایش خطر افسردگی پس از زایمان همراه باشد. برعکس، درمان دیابت دیررس با میزان کمتر افسردگی در سه ماه پس از زایمان همراه است، در حالی که درمان زودهنگام دیابت بارداری با بهبود کیفیت زندگی در هفته های 24 تا 28 بارداری همراه است.

دکتر یاشدیپ گوپتا از مؤسسه علوم پزشکی سراسر هند، یکی از نویسندگان این مجموعه مقالات، گفت: دیابت باردارییک چالش بهداشت عمومی فوق العاده است. زنانی که آن را تجربه می کنند نیاز به حمایت جامعه پزشکی، سیاست گذاران و به طور کلی جامعه دارند تا اطمینان حاصل شود که می توانند به طور موثر به درمان مناسب دسترسی داشته باشند، انگ مرتبط با GDM را کاهش دهند و تجربه کلی بارداری خود را بهبود بخشند.

تشخیص زودهنگام برای یک عمر نتایج سلامتی بهتر

دیابت بارداری، از لحاظ تاریخی به عنوان یک عارضه بارداری در نظر گرفته شده است که شامل درمان سطوح بالای قند خون در اواخر سه ماهه دوم است. معیارهای تشخیصی فعلی سازمان جهانی بهداشت برای GDM، آزمایش در فاصله ی هفته های 24 تا 28 بارداری را بدون غربالگری قبلی توصیه می کند.

با این حال، شواهد اخیر نشان می دهد که GDM پایه های قبل از بارداری دارد و می تواند در اوایل بارداری وجود داشته باشد. به طور کلی، 30 تا 70 درصد از GDM را می توان با استفاده از آزمایش تحمل گلوکز خوراکی در اوایل دوره ی بارداری تشخیص داد که شامل افرادی می شوند که در معرض خطر قابل توجهی برای نیاز بهانسولین درمانی و تجربه ی عوارض بارداریهستند.

مطالعات اخیر، مانند TOBOGM RCT، نشان دادند که در بین زنان مبتلا به GDM زودرس، شناسایی و درمان قبل از هفته ی بیستم بارداری (در مقایسه با هفته های 24 تا 28) نه تنها باعث کاهش عوارض بارداری و عوارض پس از زایمان، از جمله کاهش دیسترس تنفسی نوزاد و کاهش مدت زمان اقامت در بخش‌های مراقبت‌های ویژه ی نوزادان می شود، بلکه همچنین کیفیت زندگی مادر در اواسط بارداری و افزایش شروع شیردهی را بهبود می‌بخشد که می‌تواند احتمال ابتلا به چاقی، T2D و سایر بیماری های طولانی‌مدت را کاهش دهد.

دکتر هلنا بکمن، یکی از نویسندگان این مجموعه مقالات، از دانشگاه اوربرو در سوئد، گفت: "مزایای تشخیص زودهنگام GDM واضح است، ما می توانیم مادران و نوزادان را در طول بارداری سالم تر نگه داریم و امیدواریم این مسیر را برای تمام عمر ادامه دهیم. آنچه در حال حاضر مورد نیاز است آزمایش زودهنگام و رویکردی برای مدیریت GDM است که منابع، شرایط موجود و خواسته های شخصی بیمار را در نظر بگیرد.

برای بهبود مدیریت GDM نیاز فوری به استراتژی‌های جدید است

درک بهتر GDM و اثرات آن می تواند به محققان، پزشکان و سیاست گذاران کمک کند تا رویکردهای مدیریتی جدیدی را توسعه دهند که بر پیشگیری و درمان بهتر عوارض GDM از قبل از بارداری تا بارداری و بعد از آن تمرکز کنند.

استراتژی‌های پیشنهادی نویسندگان این مجموعه مقالات، عبارتند از:

• آزمایش زودهنگام GDM در افراد دارای عوامل خطر- بطور ایده آل قبل از هفته 14ام بارداری.

• ارتقای سلامت در سطح جمعیت که زنان، بویژه زنانی را که دارای عوامل خطر برای یک بارداری سالم و پس از آن برای پیری سالم هستند، آماده می کند.

• بهبود مراقبت های دوران بارداری که شامل غربالگری پس از زایمان برای وضعیت قند خون است.

• ارزیابی های سالانه مناسب در زنان مبتلا به GDM قبلی برای پیشگیری یا مدیریت بهتر عوارضی مانند T2D(به ویژه در بارداری های بعدی) و بیماری های قلبی عروقی.

• تحقیقات بیشتر در مورد GDM و چگونگی بهبود نتایج زنان مبتلا به GDM و فرزندانشان در طول زندگی.

پروفسور سیمونز، گفت: "زمان انتقال از خدمات متمرکز "در اواخر بارداری" به یک استراتژی یکپارچه و شخصی شده در کل دوره زندگی در سیستم های خدمات بهداشتی با منابع زیاد و کم فرا رسیده است. این شامل رویکردهای جدید و سیستماتیک برای پیشگیری، درمان زودرس GDM، شناسایی و غلبه بر موانع برای جذب، ادغام بهتر سیستم سلامت و تحقیقات بیشتر، بمنظور درک بهتر این موضوع است که چگونه GDM بر زنان و فرزندانشان در دوران بارداری و در طول زندگی آنها تأثیر می گذارد".

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-06-gestational-diabetes-early-pregnancy-complications.html